เมื่อเด็กๆ ขายขนมได้น้อยลง ทำอย่างไรดี

ผู้ใหญ่ทุกคนเห็นด้วย กับการที่เด็กๆ เรียนรู้ที่ขายของเล็กๆ น้อยๆ  ผมถามน้องอัยย์ว่า ทำไมลูกจึงคิดว่า จะไปขายขนม  น้องอัยย์บอกว่า พ่อไม่ให้เงินหนู ซื้อขนมและของเล่น   ผมคิดว่า ไม่ว่าสาเหตุใดก็ตาม การเรียนรู้ค้าขายจริงๆ เป็นเรื่องดี เป็นพื้นฐานอาชีพที่สุจริต

ครั้งนี้ ป้ามวยสนับสนุนขนมเป็นต้นทุนให้  หลายแผง  พี่แพรบอกเอาไปขายครั้งละน้อยๆ พอ

เด็กๆ ปั่นจักรยานไปขายขนม
เด็กๆ ปั่นจักรยานออกไปขายขนม

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป…เด็กๆ ก็กลับมาบอกว่า วันนี้ขายของได้น้อยกว่าวันก่อน    แต่ทั้งสองคนไม่มีคำว่า เลิก และท้อเลย  น้องพลอยบอกว่า เราออกไปขายเร็วเกินไป ยังไม่มีเด็กๆ ออกมาเล่นเลย

เด็กๆ เรียนรู้เงือนไขที่ทำให้ขายของได้  เรื่องพื้นฐาน คือ มีคน มีลูกค้า  มีผู้ซื้อย่อมขายของได้

เด็กๆ ขายขนมได้น้อยลง

ย่าสอนเรื่องหัวใจผู้ชื้อ  ลูกค้า คือ พระเจ้า น้องอัยย์เข้าใจดี  เรื่องเรียกลูกค้า   จนล่าสุดมีเพื่อนจากที่ขายขนม ตามมาทำกิจกรรมย่าในครั้งที่ 4 ด้วย  สิ่งของที่ขายก็สำคัญ ชิ้นเล็กๆ ราคาถูก ไม่เกิน 10 บาท ก็ขายง่ายขึ้น

ผมรู้สึกดีใจ ที่น้องอัยย์ไม่ท้อและหมดกำลังใจก่อน  การขายของครั้งแรกๆ เป็นเรื่องง่าย เพราะผู้ใหญ่หลายท่าน ช่วยสนับสนุน ช่วยชื้อ แต่พอครั้งถัดมา ต้องให้ฝีมือและความอดทนมากขึ้น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *